titelbalk
HOME | LOCATIESWANDELINGEN | NIEUWS
 WANDELINGEN FEBRUARI 2006
1 FEBRUARI VILSTEREN
 7 FEBRUARI HEERDE
14 FEBRUARI HATTEM
15 FEBRUARI VERJAARDAG MICHAňL
21 FEBRUARI STAPHORST
22 FEBRUARI EPE
28 FEBRUARI HEERDE
1 februari
Vilsterense Veld bij het dorpje Vilsteren.
Wij liepen hier eerder op 6 december, toen stond er een mobiele houtzagerij:
               
Nu was het er rustig, door de mist was de wereld klein. Beetje mystiek, met aangevroren mist op de grassprieten en de takken van sommige bomen. Niet alleen daarop, maar ook op onze haren. Het duidelijkst was dat zichtbaar bij Jan. Door de vrij rechte paden konden wij behoorlijk stevig doorlopen. Een groot deel van de wandeling gaven Jan en Rob het tempo aan. Dinie en Joke waren zo druk in gesprek dat zij duidelijk achterop raakten. Op de heuvel halverwege de wandeling heeft de groep gewacht tot ook zij weer bij waren. Vanaf dat punt hebben wij de beide dames voorop laten lopen. Het was weliswaar -4 graden, maar echt koud was het gelukkig niet. Wij sloten de ochtend af bij van der Most in Dalfsen.    
 

7 februari Heerde Heerderstrand

Gewoonlijk lopen we bij het stand aangekomen, links om het meer. Wie besloten had het ditmaal rechtsom te doen weten we niet, maar verdwalen ofwel onderweg naar de weg vragen was het gevolg. Dat had wel wat en is ons niet eerder overkomen. Een mooie route met voor allen van ons gedeeltelijk nieuwe paden.
We kwamen zelfs door de goudkust van Heerde, prachtige kapitale villa's met rieten daken. Thea gaat voor ťťn van deze panden (dat te koop stond) nakijken wat de vraagprijs is. We horen nader. In het tweede deel van de wandeling werd de groep langgerekt. De achterblijvers hadden een groot deel van de wandeling het idee dat ze vergeten waren door de hardlopers. Er werd weinig (en in de beleving helemaal niet) omgekeken. Problemen heeft het niet gegeven, want vlak bij de auto's kwamen wij elkaar weer tegen. Trees had sjans met een buschauffeur maar ze bleef gewoon bij ons. Jan zag bij het koffiedrinken in Heerde bij de Koekeloere zijn kans schoon en greep twee van de dames stevig vast. Als verklaring gaf hij: we kennen elkaar nu al ruim 1,5 jaar dus het moet nu maar eens kunnen. De beide dames genoten zichtbaar, helaas hadden wij geen fototoestel bij ons. Dat moeten we nog een keer overdoen, om Jan's voorkeur aan Karin te laten zien.

14  FEBRUARI:  "HATTEM"  DE LEEMCULE  

Wij stonden nog op het parkeerterrein bij de Leemcule om onze stokken goed te bevestigen toen er iets gebeurde dat je op verschillende manieren kunt beleven.

1e:
-
Deze grijze winterdag begon voor ons vrouwen niet zo mooi,
want onze vier mannen stonden ineens bij een andere auto met een mooie blonde dame in de plooi.
-
Alle vier waren ze bezig haar te begeleiden,
om samen een weggetje af te snijden.
- O, wij arme vrouwen stonden daar maar,
met grote ogen keken wij ernaar.
- Maar Rita had ineens een idee,
waarom doen wij met zoiets niet mee.
- We draaien de rollen maar eens om,
wij ieder vier mannen: zij maar eens alleen, dat is bepaald niet dom.
- Een zeer goed gevoel gaf dat bij de vrouwen,
dan krijgen onze mannetjes eens iets te verstouwen.

2e:
De ochtend begint voor ons vrouwen al goed.
We zijn in het bos nog maar nauwelijks de auto uit en bezig met de stokken, als we zien dat ineens al onze mannen zijn verdwenen.
Galante ridders als ze zijn staan ze een eindje verderop bij een autootje dat door zoveel belangstelling bijna aan het gezicht wordt onttrokken. Wat blijkt:
een niet onaardige vrouw met blond haar en blauwe ogen is de weg kwijt.
En dan snappen we  meteen waarom wij onze mannen heel even kwijt zijn.


3e:
De ochtend kan voor ons mannen niet beter beginnen.

Het is droog en wij mogen met z`n vieren samen met 7 vrouwen een heerlijke wandeling maken in het bos bij de Leemcule. Voor we starten met de gele route wijzen we een verdwaalde Renault Clio rijdster nog even terloops de weg.



De gele route staat niet zo heel goed aangegeven. We lopen dan ook op goed geluk wat rond en komen gedeeltelijk voor de tweede keer op de route(of wat daar voor doorgaat). Het blijkt achteraf door iedereen een heel prettige wandeling gevonden te worden.
Helaas verloor Trees ťťn van haar handschoenen. 





Bij het koffiedrinken in de Zwarte Truffel viel het Jannie op dat Jan naar de kapper was geweest en dat hij een mooie lok voorop had laten zitten. Jan noemde dat zijn sjanslok. Toen ťťn van de dames Jan een oude bok noemde, ontlokte mij dat de kreet:
Oude bok met een sjanslok.





Jan kon de humor daar wel van inzien.

15 FEBRUARI 2006 Verjaardag van MichaŽl

Het regende pijpenstelen. Er werd dan ook al vroeg gebeld met de mededeling "we lopen niet hoor".
Daarom echter niet getreurd, MichaŽl was jarig en we zouden bij hem koffie gaan drinken met wat lekkers. Om ongeveer. 10.30 uur was iedereen present. Eugene vond dat zo`n 64 jarige verjaardag niet zonder certificaat kon worden gevierd. Hij overhandigde hem het hiernaast afgebeelde certificaat (wanneer je erop klikt kun je hem groot bekijken).

 

Wij dachten dat MichaŽl van Dinie een caravan cadeau had gekregen, maar dat bleek een misverstand. Niettemin hebben wij hem wel even allemaal bewonderd.

   

   

MichaŽl werd ook nog toegezongen. 



MichaŽl en Dinie zijn natuurlijk beretrots (en terecht), wij zullen er nog vaak genoeg over horen, want wij zijn  nieuwsgierig naar hun eerste ervaringen. Het was al met al weer een zeer gezellige ochtend. De koffie was weer als vanouds en de traktatie voor herhaling vatbaar. (Dinie is in maart jarig)
DINSDAG 21 FEBRUARI:   "STAPHORST"   ZWARTE DENNEN
De Boswachterij Staphorst, een lang gekoesterde wens van Thea. Het is een oase in een ontginningslandschap. Een typisch ontginningsbos op voormalige heidegrond: bomen van grotendeels dezelfde generatie (aangeplant in de periode 1930 - 1940) overwegend naaldhout en een aantal uitgespaarde heideterreinen. De blauwe route bracht ons op de bekende plekjes met veel boomwortels en kuiltjes, zachte bosgrond met naalden en laaghangende dennentakken.

Af en toe een lichte heuvel, maar met onze stokken is dat een peulenschil. De blauwe route was wat kort, maar de vrijwel iedereen had trek in koffie. Bij van der Most in Dalfsen kregen wij er een overheerlijk stukje krentenwegge bij. Lia en Trees konden de verleiding van al dat lekkers in de winkel niet weerstaan en bestelden er ook nog een moorkop met veel slagroom bij.

WOENSDAG  22 FEBRUARI:  "EPE"  DE OSSENSTAL
Het pannenkoekenhuis wordt herbouwd op de oude locatie. Wij parkeerden de auto's op deze locatie omdat er verschillende routes beginnen.

      

Het zal nog tot de zomer duren alvorens wij er na het wandelen een pannenkoek kunnen eten. De gele route bleek ons achteraf toch te kort en wij besloten om de rode route er nog even achteraan te lopen. De koffie in de Koekeloere in Heerde smaakte weer prima.
DINSDAG 28 FEBRUARI 2006
"HEERDE"   GROOT STOKKERT
We gingen met 7 NWKC'ers op weg. MichaŽl had zich via Dinie ziek gemeld, bij deze beterschap gewenst door de groep. Bij wapenveld aangekomen was er even een misverstand tussen de voorzitter(chauffeur) en de secretaris (bijrijder) over welke afslag, maar dat is goed gekomen.
Met frisse zin op weg en het moet gezegd het was een mooie tocht door het bos en over de heide in de motsneeuw.

              

We hebben koffie gedronken in Groot Stokkert en kwamen daar zowaar Theo tegen. Nog noemenswaardig is dat tegen alle argumenten in Jan toch Koffie de Luxe nam.

   

We dachten dat hij verslaafd was, want daar zat bij (let op) Koffie-Chocolade boontjes + luxe bonbon - 2 koekjes - 2 zachte pepermunt - 1 glaasje water - en als klap op de vuurpijl een glaasje Pikeur met slagroom. Had je het commentaar moeten horen toen hij zei: "moet kunnen want Karin werkt toch, dus het kan er wel af" ( dat was een geintje hoor ), maar ja het was er uit voor dat hij het wist. Maar al met al hadden we een fijne ochtend en hebben onze spieren weer los gemaakt, zodat ze de volgende dag weer heel stijf zijn als je uit bed komt (niet waar Thea ?).
                                                                                                                                         
TERUG NAAR BOVEN
©Rob de Boer